Thai culture & customs: Respect & etiquette
Learn how Thais show respect, from the ไหว้ (wai) you offer an elder. This page covers addressing ผู้ใหญ่ (elders) and ครูบาอาจารย์ (teachers) correctly, and the taboos foreigners trip over: patting the head (ของสูง — a sacred thing), pointing your feet, beckoning palm-up, or stepping on a banknote bearing the King's image. You'll also meet ถอดรองเท้า (removing shoes), the ธรณีประตู (threshold) you step over, and standing for the royal anthem. All 22 sentences are recorded by native speakers and come with English translations and word-by-word notes, so the etiquette sticks by ear.
Read more Respect, hierarchy & social etiquette
22 sentences · Tap Click to reveal Thai, English and notes. Take the quiz
เจอผู้ใหญ่ ควรยกมือไหว้ก่อนนะครับ
juhr phûu-yài khuan yók muue wâi gàwn ná khráp
When you meet an elder, you should raise your hands and wai first.
เจอ / juhr = meet ผู้ใหญ่ / phûu-yài = elder ควร / khuan = should ยก / yók = lift มือ / muue = hand ไหว้ / wâi = wai ก่อน / gàwn = first นะ / ná = (softener) ครับ / khráp = polite(m)
The younger or lower-status person initiates the wai; offering it to an elder first is the expected mark of respect.
เด็กไหว้เรา ไม่ต้องไหว้ตอบ แค่พยักหน้ารับก็พอ
dèk wâi rao mâi dtâwng wâi dtàwp khâae phá-yák nâa ráp gâw phaw
If a child wais you, you don't have to wai back — a nod is enough.
เด็ก / dèk = child ไหว้ / wâi = wai เรา / rao = us ไม่ / mâi = not ต้อง / dtâwng = have to ไหว้ / wâi = wai ตอบ / dtàwp = reply แค่ / khâae = just พยักหน้า / phá-yák nâa = nod รับ / ráp = receive ก็ / gâw = (then) พอ / phaw = enough
A senior doesn't return a junior's wai in kind — acknowledging it with a nod or slight smile is correct; wai-ing a child back would look odd. เรา (rao) is 'we', and in casual speech can also mean 'I' — common among friends, especially women. พวกเรา (phûak rao) is 'we, all of us'.
เพื่อนรุ่นเดียวกัน ไม่ต้องไหว้ก็ได้ ทักทายเฉยๆพอ
phûean rûn diao gan mâi dtâwng wâi gâw dâi thák-thaai chǒei-chǒei phaw
With friends your own age, you don't need to wai — just a greeting is enough.
เพื่อน / phûean = friend รุ่น / rûn = generation เดียวกัน / diao gan = same ไม่ / mâi = not ต้อง / dtâwng = have to ไหว้ / wâi = wai ก็ได้ / gâw dâi = that's fine ทักทาย / thák-thaai = greet เฉยๆ / chǒei-chǒei = merely พอ / phaw = enough
ก่อนที่จะเข้าเรียน นักเรียนจะไหว้คุณครูก่อนค่ะ
gàwn thîi jà khâo rian nák-rian jà wâi khun khruu gàwn khâ
Before class begins, the students will wai the teacher first.
ก่อนที่จะ / gàwn thîi jà = before เข้า / khâo = enter เรียน / rian = study นักเรียน / nák-rian = student จะ / jà = (usually) ไหว้ / wâi = wai คุณครู / khun khruu = teacher ก่อน / gàwn = first ค่ะ / khâ = polite(f)
Students wai their teacher at the start of class — part of the deep respect for teachers running through Thai schooling.
อย่าเรียกคนที่อายุมากกว่าด้วยชื่อเฉยๆ ให้เรียกพี่หรือลุงแทนค่ะ
yàa rîak khon thîi aa-yú mâak gwàa dûai chûue chǒei-chǒei hâi rîak phîi rǔue lung thaaen khâ
Don't call someone older than you by name alone; call them 'pi' or 'lung' instead.
อย่า / yàa = don't เรียก / rîak = call คน / khon = person ที่ / thîi = who อายุ / aa-yú = age มาก / mâak = very กว่า / gwàa = more (than) ด้วย / dûai = with ชื่อ / chûue = name เฉยๆ / chǒei-chǒei = merely ให้ / hâi = (have) เรียก / rîak = call พี่ / phîi = older sibling หรือ / rǔue = or ลุง / lung = uncle แทน / thaaen = instead ค่ะ / khâ = polite(f)
Thais rarely use a first name alone for someone older; kin terms like พี่ (older sibling) or ลุง (uncle) carry respect, even with people they've just met.
เจอคนแปลกหน้า เราก็เรียกพี่หรือน้องตามอายุได้เลย
juhr khon bplàaek-nâa rao gâw rîak phîi rǔue náwng dtaam aa-yú dâi loei
When we meet a stranger, we just call them 'pi' or 'nong', depending on their age.
เจอ / juhr = meet คนแปลกหน้า / khon bplàaek-nâa = stranger เรา / rao = we ก็ / gâw = (just) เรียก / rîak = call พี่ / phîi = older sibling หรือ / rǔue = or น้อง / náwng = younger sibling ตาม / dtaam = follow อายุ / aa-yú = age ได้เลย / dâi loei = go ahead
Other family words are used the same way: ลุง (lung) uncle; ป้า (bpâa) aunt; น้า (náa) mother's younger sibling; ยาย (yaai) grandma; ตา (dtaa) grandpa. คุณ (khun) in front makes any of them more polite: คุณป้า (khun bpâa).
คนที่สถานะสูง เราจะเรียกว่าท่านนะครับ
khon thîi sà-thǎa-ná sǔung rao jà rîak wâa thâan ná khráp
We address someone of high status as 'than'.
คน / khon = person ที่ / thîi = who สถานะ / sà-thǎa-ná = status สูง / sǔung = high เรา / rao = we จะ / jà = (usually) เรียก / rîak = call ว่า / wâa = that ท่าน / thâan = 'than' (formal you) นะ / ná = (softener) ครับ / khráp = polite(m)
ท่าน is a high honorific for people of rank — senior officials, monks, judges — well above the everyday พี่/น้อง.
เข้างานใหม่ ควรให้เกียรติรุ่นพี่ไว้ก่อนนะ
khâo ngaan mài khuan hâi gìat rûn-phîi wái gàwn ná
When you start a new job, you should show respect to the senior staff first.
เข้า / khâo = enter งาน / ngaan = work ใหม่ / mài = new ควร / khuan = should ให้ / hâi = give เกียรติ / gìat = honour รุ่นพี่ / rûn-phîi = senior ไว้ / wái = (keep) ก่อน / gàwn = first นะ / ná = (softener)
Thai workplaces carry a strong senior/junior (รุ่นพี่/รุ่นน้อง) dynamic — deferring to those who arrived before you is expected, somewhat apart from age.
เด็กไทยถูกสอนให้เคารพครูบาอาจารย์มาตั้งแต่เล็ก
dèk thai thùuk sǎwn hâi khao-róp khruu-baa-aa-jaan maa dtâng-dtàae lék
Thai children are taught to respect their teachers from a young age.
เด็ก / dèk = child ไทย / thai = Thai ถูก / thùuk = get (passive) สอน / sǎwn = teach ให้ / hâi = (have) เคารพ / khao-róp = respect ครูบาอาจารย์ / khruu-baa-aa-jaan = teacher มา / maa = (up to now) ตั้งแต่ / dtâng-dtàae = from เล็ก / lék = small
ให้ผู้ใหญ่ทานก่อน แล้วค่อยทานตามนะคะ
hâi phûu-yài thaan gàwn láaeo khôi thaan dtaam ná khá
Let the elders eat first, then you eat after them.
ให้ / hâi = (let) ผู้ใหญ่ / phûu-yài = elder ทาน / thaan = eat (polite) ก่อน / gàwn = first แล้ว / láaeo = (then) ค่อย / khôi = then ทาน / thaan = eat (polite) ตาม / dtaam = follow นะ / ná = (softener) คะ / khá = polite(f)
เวลาต้องเดินผ่านหน้าผู้ใหญ่ ควรก้มตัวลงหน่อยนะคะ
wee-laa dtâwng dern phàan nâa phûu-yài khuan gôm dtua long nòi ná khá
When you have to walk in front of an elder, you should stoop down a little.
เวลา / wee-laa = when ("time") ต้อง / dtâwng = have to เดิน / dern = walk ผ่าน / phàan = pass หน้า / nâa = front ผู้ใหญ่ / phûu-yài = elder ควร / khuan = should ก้ม / gôm = bend down ตัว / dtua = oneself ("body") ลง / long = down หน่อย / nòi = a bit นะ / ná = (softener) คะ / khá = polite(f)
Lowering your head and body when passing in front of seated elders keeps your head below theirs — the head being the body's most respected part.
พอเจอคุณพ่อคุณแม่ ผมต้องไหว้ท่านไหมครับ
phaw juhr khun phâw khun mâae phǒm dtâwng wâi thâan mǎi khráp
When I meet your parents, do I have to wai them?
พอ / phaw = when ("enough") เจอ / juhr = meet คุณพ่อ / khun phâw = father คุณแม่ / khun mâae = mother ผม / phǒm = I ต้อง / dtâwng = have to ไหว้ / wâi = wai ท่าน / thâan = them (formal) ไหม / mǎi = (question) ครับ / khráp = polite(m)
Meeting a partner's parents, the younger person is expected to wai them first — it reads as respect and good upbringing. ท่าน (thâan) is the respectful 'he / she / they' for elders — here your partner's parents — and it is also how you address or refer to a monk.
เข้าบ้านคนไทย ต้องถอดรองเท้าก่อนใช่ไหมครับ
khâo bâan khon thai dtâwng thàwt rawng-tháo gàwn châi mǎi khráp
To enter a Thai person's home, you must take your shoes off first, right?
เข้า / khâo = enter บ้าน / bâan = home คน / khon = person ไทย / thai = Thai ต้อง / dtâwng = have to ถอด / thàwt = take off รองเท้า / rawng-tháo = shoe ก่อน / gàwn = first ใช่ / châi = right ไหม / mǎi = (question) ครับ / khráp = polite(m)
Removing shoes before entering a home is near-universal — and extends to temples and many shops, wherever you see shoes piled at the door.
อย่าลูบหัวคนไทยเล่นๆ แม้แต่เด็กก็ไม่ควร เพราะหัวเป็นของสูง
yàa lûup hǔa khon thai lên-lên máae dtàae dèk gâw mâi khuan phráw hǔa bpen khǎwng sǔung
Don't pat a Thai person's head playfully — not even a child's — because the head is sacred.
อย่า / yàa = don't ลูบ / lûup = pat หัว / hǔa = head คน / khon = person ไทย / thai = Thai เล่นๆ / lên-lên = for fun แม้แต่ / máae dtàae = even เด็ก / dèk = child ก็ / gâw = (also) ไม่ / mâi = not ควร / khuan = should เพราะ / phráw = because หัว / hǔa = head เป็น / bpen = be ของ / khǎwng = thing สูง / sǔung = high
The taboo is strong enough that even a friendly ruffle of a child's hair can offend; if you ever must touch someone's head, ask or apologise first.
อย่าเอาเท้าชี้ไปทางคน ยิ่งเป็นพระพุทธรูปยิ่งไม่ควรเลย
yàa ao tháo chíi bpai thaang khon yîng bpen phrá-phút-thá-rûup yîng mâi khuan loei
Don't point your feet at people — and at a Buddha image, even less so.
อย่า / yàa = don't เอา / ao = take เท้า / tháo = foot ชี้ / chíi = point ไป / bpai = ("go") ทาง / thaang = way คน / khon = person ยิ่ง / yîng = the more เป็น / bpen = be พระพุทธรูป / phrá-phút-thá-rûup = Buddha statue ยิ่ง / yîng = the more ไม่ / mâi = not ควร / khuan = should เลย / loei = (at all)
Feet are seen as the lowest, least clean part of the body — pointing them at a person, a sacred image or money is offensive; tuck them away when seated.
อย่าเดินข้ามตัวคนที่กำลังนอนอยู่ หรือเดินข้ามอาหารนะคะ
yàa dern khâam dtua khon thîi gam-lang nawn yùu rǔue dern khâam aa-hǎan ná khá
Don't step over someone who's sleeping, or step over food.
อย่า / yàa = don't เดิน / dern = walk ข้าม / khâam = cross ตัว / dtua = body คน / khon = person ที่ / thîi = who กำลัง / gam-lang = (currently) นอน / nawn = sleep อยู่ / yùu = (ongoing) หรือ / rǔue = or เดิน / dern = walk ข้าม / khâam = cross อาหาร / aa-hǎan = food นะ / ná = (softener) คะ / khá = polite(f)
Stepping over a person, or over food, is seen as both disrespectful and unlucky; walk around instead.
เวลาเข้าบ้านคนอื่น ให้ก้าวข้ามธรณีประตู อย่าเหยียบนะครับ
wee-laa khâo bâan khon ùuen hâi gâao khâam thaw-rá-nii bprà-dtuu yàa yìap ná khráp
When entering someone's house, step over the threshold — don't tread on it.
เวลา / wee-laa = when ("time") เข้า / khâo = enter บ้าน / bâan = house คน / khon = person อื่น / ùuen = other ให้ / hâi = (have) ก้าว / gâao = step ข้าม / khâam = cross ธรณีประตู / thaw-rá-nii bprà-dtuu = threshold อย่า / yàa = don't เหยียบ / yìap = step on นะ / ná = (softener) ครับ / khráp = polite(m)
A spirit is traditionally believed to dwell in the raised doorsill, so you step over the threshold, never onto it.
เวลาเรียกคนให้มาหา ให้กวักมือคว่ำ อย่าหงายมือนะคะ
wee-laa rîak khon hâi maa hǎa hâi gwàk muue khwâm yàa ngǎai muue ná khá
When you beckon someone over, wave with your palm down, not palm up.
เวลา / wee-laa = when ("time") เรียก / rîak = call คน / khon = person ให้ / hâi = (have) มา / maa = come หา / hǎa = see ("look for") ให้ / hâi = (have) กวัก / gwàk = beckon มือ / muue = hand คว่ำ / khwâm = face down อย่า / yàa = don't หงาย / ngǎai = face up มือ / muue = hand นะ / ná = (softener) คะ / khá = polite(f)
Beckon with the palm facing down and fingers waving toward you; the Western palm-up 'come here' reads as rude, or as something you'd only do to an animal.
อย่าใช้นิ้วชี้ไปที่คน จะดูไม่สุภาพนะคะ
yàa chái nío-chíi bpai thîi khon jà duu mâi sù-phâap ná khá
Don't use your finger to point at people — it looks impolite.
อย่า / yàa = don't ใช้ / chái = use นิ้ว / nío = finger ชี้ / chíi = point ไป / bpai = to ("go") ที่ / thîi = at คน / khon = person จะ / jà = will ดู / duu = look ไม่ / mâi = not สุภาพ / sù-phâap = polite นะ / ná = (softener) คะ / khá = polite(f)
Thais tend to indicate a person with an open hand or a tilt of the chin rather than a pointed index finger.
เงินบาทมีรูปในหลวง อย่าเหยียบธนบัตรที่ตกอยู่นะครับ
ngern bàat mii rûup nai lǔang yàa yìap thá-ná-bàt thîi dtòk yùu ná khráp
Thai banknotes carry the King's image, so don't step on a dropped note.
เงิน / ngern = money บาท / bàat = baht มี / mii = have รูป / rûup = picture ในหลวง / nai lǔang = King อย่า / yàa = don't เหยียบ / yìap = step on ธนบัตร / thá-ná-bàt = note ที่ / thîi = that ตก / dtòk = fall อยู่ / yùu = (ongoing) นะ / ná = (softener) ครับ / khráp = polite(m)
Because every banknote and coin bears the King's image, the common reflex of stamping on a note to stop it blowing away is a serious offence — catch it by hand.
ก่อนหนังฉาย ในโรงจะเปิดเพลงสรรเสริญ คนส่วนใหญ่จะยืนแสดงความเคารพ
gàwn nǎng chǎai nai roong jà bpèrt phleeng sǎn-sěrn khon sùan-yài jà yuuen sà-daaeng khwaam-khao-róp
Before the film starts, the cinema plays the royal anthem, and most people stand to show respect.
ก่อน / gàwn = before หนัง / nǎng = film ฉาย / chǎai = show ใน / nai = in โรง / roong = hall จะ / jà = (usually) เปิด / bpèrt = play ("open") เพลงสรรเสริญ / phleeng sǎn-sěrn = royal anthem คน / khon = person ส่วนใหญ่ / sùan-yài = most จะ / jà = (usually) ยืน / yuuen = stand แสดง / sà-daaeng = show ความเคารพ / khwaam-khao-róp = respect
Cinemas play the royal anthem before screenings and audiences traditionally stand; standing is still the norm, though in recent years it has become less universal.
เวลาไปกินข้าวกัน คนที่อาวุโสกว่ามักเป็นคนจ่าย
wee-laa bpai gin khâao gan khon thîi aa-wú-sǒo gwàa mák bpen khon jàai
When people go out to eat together, the more senior one usually pays.
เวลา / wee-laa = when ("time") ไป / bpai = go กินข้าว / gin khâao = eat กัน / gan = (with each other) คน / khon = person ที่ / thîi = who อาวุโส / aa-wú-sǒo = senior กว่า / gwàa = more (than) มัก / mák = usually เป็น / bpen = be คน / khon = person จ่าย / jàai = pay
Splitting the bill is uncommon; the most senior person, or whoever did the inviting, typically pays for everyone — a way of looking after juniors.
←
Previous Education system: Issues & reform
Next Travel & tourism: Booking & getting there
→