Buddhism: At the temple

Step inside a Thai วัด (temple) and learn the language of its daily life. This topic covers temple architecture — the เจดีย์ (chedi) and the sacred โบสถ์ (ordination hall) — the monks and the เจ้าอาวาส (abbot), the dawn บิณฑบาต (alms round), and how lay people ใส่บาตร (offer alms) and ทำบุญ (make merit), right down to shaking the เซียมซี (fortune sticks). All 21 sentences are recorded by native speakers and come with English translations and word-by-word notes, so this everyday temple vocabulary settles in by ear.

Temple life: monks, alms & making merit

21 sentences · TapClick to reveal Thai, English and notes. Take the quiz

1 เจดีย์chedi…
วัดนี้มีเจดีย์เก่าแก่ สร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยาเลยครับ
wát níi mii jee-dii gào-gàae sâang maa dtâng-dtàae sà-mǎi à-yút-thá-yaa loei khráp
This temple has an ancient chedi — built right back in the Ayutthaya period.
วัด/ wát=templeนี้/ níi=thisมี/ mii=haveเจดีย์/ jee-dii=chediเก่าแก่/ gào-gàae=age-oldสร้าง/ sâang=buildมา/ maa=(up to now)ตั้งแต่/ dtâng-dtàae=sinceสมัย/ sà-mǎi=eraอยุธยา/ à-yút-thá-yaa=Ayutthayaเลย/ loei=(emphasis)ครับ/ khráp=polite(m)
A เจดีย์ (chedi) is the bell-shaped stupa enshrining relics or ashes. Ayutthaya was Thailand's capital c.1350–1767, so this marks the temple as centuries old. สร้างมาตั้งแต่ uses มา to stress the span continuing up to today.
2 พระพุทธรูปBuddha statue…
พระพุทธรูปองค์ใหญ่ในโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์มากนะคะ
phrá-phút-thá-rûup ong yài nai bòot sàk-sìt mâak ná khá
The big Buddha statue in the ordination hall is very sacred.
พระพุทธรูป/ phrá-phút-thá-rûup=Buddha statueองค์/ ong=(classifier)ใหญ่/ yài=bigใน/ nai=inโบสถ์/ bòot=ordination hallศักดิ์สิทธิ์/ sàk-sìt=sacredมาก/ mâak=veryนะ/ ná=(softener)คะ/ khá=polite(f)
องค์ is the classifier for Buddha images and revered persons. The โบสถ์ (ubosot) is a temple's most sacred building, where monks are ordained; its principal Buddha image is the spiritual heart of the compound.
3 ทำวัตรเย็นevening chanting…
พอเสียงระฆังดังขึ้น ก็ถึงเวลาที่พระทำวัตรเย็นแล้วครับ
phaw sǐang rá-khang dang khûen gâw thǔeng wee-laa thîi phrá tham-wát yen láaeo khráp
When the temple bell rings, it's time for the monks' evening chanting.
พอ/ phaw=as soon as ("enough")เสียง/ sǐang=soundระฆัง/ rá-khang=bellดัง/ dang=loudขึ้น/ khûen=upก็/ gâw=(then)ถึง/ thǔeng=arriveเวลา/ wee-laa=timeที่/ thîi=thatพระ/ phrá=monkทำวัตร/ tham-wát=chantingเย็น/ yen=eveningแล้ว/ láaeo=alreadyครับ/ khráp=polite(m)
ทำวัตร is the twice-daily chanting service — ทำวัตรเช้า (morning) and ทำวัตรเย็น (evening). พอ…ก็ is the 'as soon as X, then Y' frame.
4 เจ้าอาวาสabbot…
หลวงพ่อเจ้าอาวาสที่วัดนี้ทั้งใจดีทั้งพูดเก่งเลยครับ
lǔang-phâw jâo-aa-wâat thîi wát níi tháng jai-dii tháng phûut gèng loei khráp
The abbot at this temple is both kind and a wonderful speaker.
หลวงพ่อ/ lǔang-phâw=venerable fatherเจ้าอาวาส/ jâo-aa-wâat=abbotที่/ thîi=atวัด/ wát=templeนี้/ níi=thisทั้ง/ tháng=bothใจดี/ jai-dii=kind ("good heart")ทั้ง/ tháng=(and)พูด/ phûut=speakเก่ง/ gèng=skilledเลย/ loei=(emphasis)ครับ/ khráp=polite(m)
หลวงพ่อ ('venerable father') is a warm, respectful way to address a senior monk; เจ้าอาวาส is the formal word for the abbot. ทั้ง…ทั้ง stacks two qualities: 'both…and…'.
5 แม่ชีNuns…
แม่ชีจะนุ่งขาวห่มขาวและใช้ชีวิตปฏิบัติธรรมอยู่ที่วัดค่ะ
mâae-chii jà nûng khǎao hòm khǎao láe chái chii-wít bpà-dtì-bàt tham yùu thîi wát khâ
Nuns dress all in white and live a life of Dhamma practice at the temple.
แม่ชี/ mâae-chii=nunจะ/ jà=(usually)นุ่งขาวห่มขาว/ nûng khǎao hòm khǎao=dress in whiteและ/ láe=andใช้ชีวิต/ chái chii-wít=liveปฏิบัติ/ bpà-dtì-bàt=practiseธรรม/ tham=Dhammaอยู่/ yùu=be (located)ที่/ thîi=atวัด/ wát=templeค่ะ/ khâ=polite(f)
แม่ชี are Thai Buddhist nuns. They aren't fully ordained as monks are; they shave their heads, keep eight or more precepts, and wear white rather than the monks' ochre.
6 บิณฑบาตalms round…
ทุกเช้ามืดพระจะออกบิณฑบาตไปตามหมู่บ้านครับ
thúk cháo-mûuet phrá jà àwk bin-thá-bàat bpai dtaam mùu-bâan khráp
Every dawn the monks go out on their alms round through the villages.
ทุก/ thúk=everyเช้ามืด/ cháo-mûuet=before dawnพระ/ phrá=monkจะ/ jà=(usually)ออก/ àwk=outบิณฑบาต/ bin-thá-bàat=alms roundไป/ bpai=("go")ตาม/ dtaam=along ("follow")หมู่บ้าน/ mùu-bâan=villageครับ/ khráp=polite(m)
บิณฑบาต is the dawn alms round: monks walk in silence with their bowls while lay people place food inside. Monks neither thank nor ask — the giving is the layperson's own chance to make merit.
7 ใส่บาตรoffer alms…
แม่ตื่นแต่เช้าไปใส่บาตรหน้าบ้านทุกวันพระค่ะ
mâae dtùuen dtàae cháo bpai sài bàat nâa bâan thúk wan phrá khâ
Mum gets up early to offer alms at the house gate every holy day.
แม่/ mâae=motherตื่น/ dtùuen=wake upแต่/ dtàae=fromเช้า/ cháo=early ("morning")ไป/ bpai=goใส่/ sài=put inบาตร/ bàat=alms bowlหน้า/ nâa=frontบ้าน/ bâan=houseทุก/ thúk=everyวันพระ/ wan phrá=holy dayค่ะ/ khâ=polite(f)
ใส่บาตร is 'putting food in the bowl' — offering to monks on their round. วันพระ ('monk day') falls about weekly on the lunar quarter-days and is the traditional day for merit-making.
8 ถอดรองเท้าtake off…
เวลาใส่บาตร อย่าลืมถอดรองเท้าก่อนนะครับ
wee-laa sài bàat yàa luuem thàwt rawng-tháo gàwn ná khráp
When you offer alms, don't forget to take off your shoes first.
เวลา/ wee-laa=when ("time")ใส่/ sài=put inบาตร/ bàat=alms bowlอย่า/ yàa=don'tลืม/ luuem=forgetถอด/ thàwt=take offรองเท้า/ rawng-tháo=shoeก่อน/ gàwn=firstนะ/ ná=(reminder)ครับ/ khráp=polite(m)
Removing your shoes shows respect and humility — you stand barefoot, lower than the monk. Shoes come off before entering temple buildings for the same reason.
9 ถูกเนื้อต้องตัวphysical contact…
ตามพระวินัย พระกับผู้หญิงห้ามถูกเนื้อต้องตัวกันเด็ดขาดครับ
dtaam phrá wí-nai phrá gàp phûu-yǐng hâam thùuk-núea-dtâwng-dtua gan dèt-khàat khráp
According to the Vinaya, a monk and a woman must never make physical contact at all.
ตาม/ dtaam=followพระวินัย/ phrá wí-nai=Vinayaพระ/ phrá=monkกับ/ gàp=and ("with")ผู้หญิง/ phûu-yǐng=womanห้าม/ hâam=not allowedถูกเนื้อต้องตัว/ thùuk-núea-dtâwng-dtua=make physical contact ("touch flesh, touch body")กัน/ gan=(with each other)เด็ดขาด/ dèt-khàat=absolutelyครับ/ khráp=polite(m)
The Vinaya (พระวินัย) forbids a monk any physical contact with a woman, so women never hand things straight to a monk — they set the item down or place it on a receiving cloth. ถูกเนื้อต้องตัว is the set idiom for bodily contact.
10 ประเคนpresent…
เวลาถวายอาหารพระ ต้องยกของขึ้นด้วยสองมือแล้วประเคนให้ท่านค่ะ
wee-laa thà-wǎai aa-hǎan phrá dtâwng yók khǎwng khûen dûai sǎwng muue láaeo bprà-kheen hâi thâan khâ
To offer food to a monk, you lift it up with both hands and present it to him.
เวลา/ wee-laa=when ("time")ถวาย/ thà-wǎai=offerอาหาร/ aa-hǎan=foodพระ/ phrá=monkต้อง/ dtâwng=have toยก/ yók=liftของ/ khǎwng=thingขึ้น/ khûen=upด้วย/ dûai=withสอง/ sǎwng=twoมือ/ muue=handแล้ว/ láaeo=(then)ประเคน/ bprà-kheen=presentให้/ hâi=toท่าน/ thâan=him (formal)ค่ะ/ khâ=polite(f)
ประเคน is the formal act of offering something into a monk's hands (or, for a woman, onto a cloth he holds), raised respectfully with both hands. ถวาย is the humble verb 'to offer' used for monks and royalty. ท่าน (thâan) is the respectful 'he / him' for a monk (and for elders and people of standing); speaking to him, it means 'you'.
11 ได้รับพรblessing…
หลังถวายอาหารพระแล้ว เราก็จะได้รับพรเป็นภาษาบาลีจากท่านครับ
lǎng thà-wǎai aa-hǎan phrá láaeo rao gâw jà dâi-ráp phawn bpen phaa-sǎa baa-lii jàak thâan khráp
After offering food to the monks, we receive a blessing in Pali from them.
หลัง/ lǎng=afterถวาย/ thà-wǎai=offerอาหาร/ aa-hǎan=foodพระ/ phrá=monkแล้ว/ láaeo=alreadyเรา/ rao=weก็/ gâw=(then)จะ/ jà=(usually)ได้รับ/ dâi-ráp=receiveพร/ phawn=blessingเป็น/ bpen=in ("be")ภาษาบาลี/ phaa-sǎa baa-lii=Paliจาก/ jàak=fromท่าน/ thâan=them (formal)ครับ/ khráp=polite(m)
Monks bless donors with a Pali chant of thanks (อนุโมทนา) after an offering; lay people often pour water (กรวดน้ำ) during it to dedicate the merit. ได้รับ is the neutral 'receive' passive. ท่าน (thâan) is the respectful 'he / him' for a monk (and for elders and people of standing); speaking to him, it means 'you'. เรา (rao) is 'we', and in casual speech can also mean 'I' — common among friends, especially women. พวกเรา (phûak rao) is 'we, all of us'.
12 ทำบุญmake merit…
คนไทยนิยมทำบุญตักบาตรในวันเกิดของตัวเองครับ
khon thai ní-yom tham bun dtàk bàat nai wan-gèrt khǎwng dtua-eeng khráp
Thais like to make merit and offer alms on their own birthday.
คน/ khon=personไทย/ thai=Thaiนิยม/ ní-yom=favourทำ/ tham=makeบุญ/ bun=meritตัก/ dtàk=scoopบาตร/ bàat=alms bowlใน/ nai=inวันเกิด/ wan-gèrt=birthdayของตัวเอง/ khǎwng dtua-eeng=one's ownครับ/ khráp=polite(m)
Making merit on your birthday — offering alms, releasing animals, or a temple donation — is a common Thai way to mark the day and start it well.
13 จิตใจสบายat ease…
ทำบุญบ่อยๆ แล้วจิตใจสบายขึ้นเยอะเลยค่ะ
tham bun bòi-bòi láaeo jìt-jai sà-baai khûen yúh loei khâ
When I make merit often, my mind feels much more at ease.
ทำ/ tham=makeบุญ/ bun=meritบ่อยๆ/ bòi-bòi=oftenแล้ว/ láaeo=(and so)จิตใจ/ jìt-jai=mindสบาย/ sà-baai=comfortableขึ้น/ khûen=more ("up")เยอะ/ yúh=a lotเลย/ loei=(emphasis)ค่ะ/ khâ=polite(f)
ทำบุญ covers any merit-making — giving, keeping precepts, or meditating; the felt result is often described as a lighter, calmer mind.
14 ศาลาsala…
เขาบริจาคเงินสร้างศาลาหลังใหม่ให้วัดด้วยครับ
khǎo baw-rí-jàak ngern sâang sǎa-laa lǎng mài hâi wát dûai khráp
He also donated money to build a new sala for the temple.
เขา/ khǎo=heบริจาค/ baw-rí-jàak=donateเงิน/ ngern=moneyสร้าง/ sâang=buildศาลา/ sǎa-laa=pavilionหลัง/ lǎng=(classifier)ใหม่/ mài=newให้/ hâi=forวัด/ wát=templeด้วย/ dûai=tooครับ/ khráp=polite(m)
A ศาลา (sala) is the open-sided hall in a temple compound, used for gatherings, teaching and resting — Westerners in Thailand usually just call it a 'sala'. หลัง is the classifier for buildings.
15 กรวดน้ำwater libation…
กรวดน้ำเสร็จแล้ว เราจะอุทิศบุญให้ญาติที่เสียไปค่ะ
grùat nám sèt láaeo rao jà ù-thít bun hâi yâat thîi sǐa bpai khâ
Once the water libation is poured, we dedicate the merit to relatives who've passed away.
กรวดน้ำ/ grùat nám=pour libationเสร็จ/ sèt=doneแล้ว/ láaeo=alreadyเรา/ rao=weจะ/ jà=(usually)อุทิศ/ ù-thít=dedicateบุญ/ bun=meritให้/ hâi=toญาติ/ yâat=relativeที่/ thîi=whoเสีย/ sǐa=pass awayไป/ bpai=(and gone)ค่ะ/ khâ=polite(f)
กรวดน้ำ is the rite of slowly pouring water as the merit just made is dedicated to others — often deceased relatives — letting the merit symbolically 'flow' to them.
16 ปล่อยนกปล่อยปลาReleasing birds…
ปล่อยนกปล่อยปลาถือว่าได้บุญและเป็นการให้ชีวิตครับ
bplòi nók bplòi bplaa thǔue wâa dâi bun láe bpen gaan hâi chii-wít khráp
Releasing birds and fish is considered making merit and giving life.
ปล่อย/ bplòi=releaseนก/ nók=birdปล่อย/ bplòi=releaseปลา/ bplaa=fishถือว่า/ thǔue wâa=count asได้/ dâi=getบุญ/ bun=meritและ/ láe=andเป็น/ bpen=beการ/ gaan=(act of)ให้/ hâi=giveชีวิต/ chii-wít=lifeครับ/ khráp=polite(m)
Releasing caged birds or fish (ปล่อยนกปล่อยปลา) is a popular merit act symbolising the gift of freedom and life. Vendors often sell animals outside temples for exactly this.
17 จุดธูปincense…
ก่อนขอพร ต้องจุดธูปสามดอกแล้วกราบพระค่ะ
gàwn khǎw phawn dtâwng jùt thûup sǎam dàwk láaeo gràap phrá khâ
Before asking for a blessing, you light three incense sticks and prostrate to the Buddha.
ก่อน/ gàwn=beforeขอ/ khǎw=ask forพร/ phawn=blessingต้อง/ dtâwng=have toจุด/ jùt=lightธูป/ thûup=incenseสาม/ sǎam=threeดอก/ dàwk=(classifier)แล้ว/ láaeo=(then)กราบ/ gràap=prostrateพระ/ phrá=Buddhaค่ะ/ khâ=polite(f)
Three incense sticks (ธูปสามดอก) honour the Triple Gem — the Buddha, the Dhamma, and the Sangha. ดอก is the classifier for incense sticks and flowers; กราบ is the threefold prostration.
18 ปิดทองgold leaf…
คนมาปิดทองพระพุทธรูป เพื่อความเป็นสิริมงคลครับ
khon maa bpìt thawng phrá-phút-thá-rûup phûea khwaam-bpen sì-rí-mong-khon khráp
People apply gold leaf to the Buddha statue for good fortune.
คน/ khon=personมา/ maa=comeปิดทอง/ bpìt thawng=apply gold leafพระพุทธรูป/ phrá-phút-thá-rûup=Buddha statueเพื่อ/ phûea=forความเป็นสิริมงคล/ khwaam-bpen sì-rí-mong-khon=good fortuneครับ/ khráp=polite(m)
Pressing tiny squares of gold leaf onto a Buddha image (ปิดทอง) is an act of devotion believed to bring สิริมงคล — auspiciousness and blessing.
19 เซียมซีfortune sticks…
หลายคนชอบไปเสี่ยงเซียมซีดูดวงที่วัดด้วยนะคะ
lǎai khon châwp bpai sìang siam-sii duu duang thîi wát dûai ná khá
Many people like to shake the fortune sticks for a reading at the temple too.
หลาย/ lǎai=manyคน/ khon=person (classifier)ชอบ/ châwp=likeไป/ bpai=goเสี่ยงเซียมซี/ sìang siam-sii=shake fortune sticksดูดวง/ duu duang=tell fortunesที่/ thîi=atวัด/ wát=templeด้วย/ dûai=tooนะ/ ná=(softener)คะ/ khá=polite(f)
เซียมซี is fortune-telling with numbered bamboo sticks shaken from a cup; the number matches a printed slip read as your fortune — a Chinese-influenced folk practice common at Thai temples.
20 บนบานmade a vow…
เขาไปบนบานขอให้สมหวัง ในที่สุดพอได้ดั่งใจก็กลับมาแก้บนค่ะ
khǎo bpai bon-baan khǎw hâi sǒm-wǎng nai thîi-sùt phaw dâi dàng jai gâw glàp maa gâae bon khâ
He went and made a vow for things to work out; when they finally did, he came back to fulfil his vow.
เขา/ khǎo=heไป/ bpai=goบนบาน/ bon-baan=vowขอ/ khǎw=askให้/ hâi=(so that)สมหวัง/ sǒm-wǎng=wish come trueในที่สุด/ nai thîi-sùt=finallyพอ/ phaw=when ("enough")ได้/ dâi=getดั่งใจ/ dàng jai=as one wishesก็/ gâw=(then)กลับ/ glàp=returnมา/ maa=("come")แก้บน/ gâae bon=fulfil a vowค่ะ/ khâ=polite(f)
บนบาน is vowing an offering to a sacred power in return for a wish; แก้บน is returning to fulfil that vow once the wish is granted — often with garlands, food, or whatever was promised.
21 การพนันgambling…
ผู้ใหญ่สอนว่าการพนันเป็นอบายมุข เล่นแล้วมีแต่เดือดร้อนครับ
phûu-yài sǎwn wâa gaan-phá-nan bpen à-baai-yá-múk lên láaeo mii dtàae dùeat-ráwn khráp
The elders teach that gambling is a road to ruin — it brings nothing but trouble.
ผู้ใหญ่/ phûu-yài=elderสอน/ sǎwn=teachว่า/ wâa=thatการพนัน/ gaan-phá-nan=gamblingเป็น/ bpen=beอบายมุข/ à-baai-yá-múk=road to ruinเล่น/ lên=playแล้ว/ láaeo=(and so)มี/ mii=haveแต่/ dtàae=onlyเดือดร้อน/ dùeat-ráwn=troubleครับ/ khráp=polite(m)
อบายมุข — from Pali apāya-mukha, 'gateway to ruin' — covers the classic vices in Buddhist teaching: gambling, drink, bad company, idleness. Most gambling is illegal in Thailand (the state lottery is the exception), which keeps the word alive in everyday moral talk.